48. Het was

Het eerste was een ochtendlijke knuffel op eenentwintig januari. Haar kaakje tegen de mijne, haar warme handje op mijn hart.  Het was Bach’s Air die mij de volgende dag plots vanuit het niets tot tranen toe bewoog. Het waren de rozijntjes uit mijn zondagse krentenbol die mij met een enorme smaakexplosie vijfentwintig jaar terug in de tijd…Continue reading 48. Het was

47. Waiting game

Ik wilde net komen vertellen dat er op dit moment niet veel zoeken bij is. Ik wacht op resultaten van onderzoeken en DNA-testen om deze verder met elkaar te kunnen vergelijken. Ik sleutel aan stambomen en probeer zo verwantschappen te ontdekken of te schrappen. Een paar dagen geleden kreeg ik bovendien het e-mailadres van dokter B. waardoor…Continue reading 47. Waiting game

46. Ik voel me…

Onze oudste dochter is langs de ene kant soms nogal een emotioneel springtuig, een temperamentvolle meid. Ze zoekt haar weg in die (nog) veel te grote wereld en botst soms op haar/onze grenzen waardoor ze ontploft. Langs de andere kant kan ze zich zo ontzettend smijten en oprecht genieten van de kleine dingen dat je er…Continue reading 46. Ik voel me…

44. Oproep

Sinds gisteren vind je bovenaan een nieuwe pagina: “Gezocht!”. Deze werd in het leven geroepen om het wat overzichtelijker te maken en de informatie die ik gaandeweg verzamel te bundelen. Je leest er de (weinige) dingen die ik op dit moment weet over de donor en dingen die zouden kunnen voorkomen bij halfbroers of -zussen.…Continue reading 44. Oproep

43. Donker

Waar zal ik beginnen? Ik schrijf er altijd een beetje om heen, rond de schaduw en de mist. Moet ik er eigenlijk één woord op plakken?

42. Anders en toch gewoon

Ik las afgelopen zomer het boek Anders en toch gewoon. Families na donorconceptie van Astrid Indekeu (K.U. Leuven) en schreef toen onderstaande review op Goodreads. Het doet mij plezier een half jaar later te lezen dat Astrid Indekeu haar onderzoek naar donorfamilies in de samenleving verderzet en expliciet op zoek gaat naar oudere donorkinderen. Ze voert dit onderzoek…Continue reading 42. Anders en toch gewoon

37. Zee

Zoals ik hier al zei, vind ik het moeilijk het jaar feestelijk af te sluiten.  Een paar weken terug fantaseerde ik over hoe ik oudjaar wilde doorbrengen. Ik zei toen al lachend tegen mijn man dat ik liefst van al met een kaars op het strand zou gaan zitten, ver weg van het feestgedruis. Diep in…Continue reading 37. Zee

34. Geduld

Het afgelopen jaar hoorde ik vaak dat ik geduld zou moeten hebben. Je wordt niet vanzelf beter als het al zo lang donker is. Je moet het tijd geven. Voor het grootste deel van de tijd slaag ik daar behoorlijk in, maar op sommige momenten raakt ook mijn geduld op. Ongeduldig verlang ik naar het moment…Continue reading 34. Geduld

33. Identiteit

Als je ooit 1 TEDTalk bekijkt, laat het dan deze zijn. Het is een echte aanrader om wat meer inzicht te krijgen in de problematiek. Albert Frantz legt zijn vinger perfect op de belangrijkste pijnpunten. Hij spreekt over identiteit als geboorterecht, over de ethische kant van de zaak, over eugenetica, DNA-testen, het kinderrechtenverdrag,… Beyond the basic right to…Continue reading 33. Identiteit

30. Helemaal niets

Ik kan met verstomming zitten kijken naar de vrouw die op een maandagochtend met een tijdschrift en een tasje koffie op haar bestelling in de broodjesbar wacht. Hoe heerlijk moet het zijn om je bijvoorbeeld ergens op je eentje met een boek of magazine te zetten en er dan ongestoord in te lezen zo lang…Continue reading 30. Helemaal niets

29. (On)zichtbaar

Gisteren werd ik op het einde van de dansles bij het afsluitende yogamoment overmand door emoties. Het was al enkele weken geleden dat ik er nog geraakt was en dus ook de confrontatie met de spiegel was aangegaan. Achteraf gezien was dat al een teken aan de wand. Ik was afgelopen maand erg bezig met mijn verhaal te verspreiden en…Continue reading 29. (On)zichtbaar

26. Ver(der)dwalen

Er zijn zo van die dagen dat mijn hart zwaar weegt zonder tastbare reden. Soms willen hoofd en hart niet meer hetzelfde en dan rest er niets anders dan verder te dwalen met de stroom van alledag. Onvermijdelijk stelt zich dan de vraag: Zal verder dwalen weer verdwalen worden of wordt het dit keer anders?