96. Dag Ad (2)

Bijna 2 maanden geleden schreef donor Lex zijn eerste brief aan al die Anonieme Donoren. Deze liet quasi niemand onberoerd. Hij had nooit gedacht dat hij zo snel al een vervolg zou kunnen schrijven.

91. Dag Ad

Straks wordt er spreekwoordelijk aan de deur gebeld en staat daar een jonge man of vrouw. Je bent met stomheid geslagen, je kijkt in je eigen ogen en je ziet een deel van je eigen ziel. Je eigen haar, maar ook weer niet en die neus en oren…….Wat een machtig gevoel moet dat zijn. En wat een prachtige contacten moet dat opleveren.

89. Verschil

Niet veel mensen merken het verschil tussen mijn licht en donker. Geen wonder, want geen enkele grens is zo dun. Naadloos en genadeloos loopt het in elkaar over. Van elk gevoel dat terug zou komen, verwachtte ik dat de kleuren ervan af zouden spatten. Nodeloos te zeggen dat dat uitbleef (en normaal is). Ik kwam terecht in…Continue reading 89. Verschil

88. Het regent broers en zussen

Ik ben bijna dertig, maar kan eigenlijk elke dag grote of kleine zus worden van iemand die ik nog nooit heb ontmoet. Hoe bouw je een band op met iemand, die eigenlijk zo’n groot deel van je leven zou kunnen uitmaken, maar tot nu toe ontbrak?

86. Ancestry awaits

Nog een paar weken geduld dus en dan kan het uitpluizen weer beginnen! Heel spannend allemaal, maar ergens ook confronterend om te zien hoe hard we moeten werken voor informatie die ons in de eerste plaats als vanzelfsprekend zou moeten toebehoren.

84. Kleurenblind

Op mijn zwart-wit palet viel uit het niets ook af en toe een druppel verf: roze van de bloesems die ik vorig jaar niet zag, warm rood van de schaterlach van mijn lieve dochter die morgen vier (!) wordt, staalblauw van de lucht die nu wel oneindig lijkt, zachtgroen van de knuffels van mijn kleine meid die me tot rust brengen.