Open brief

Hoewel ik me in de eerste plaats richt tot (voormalig) donoren, ouders van donorkinderen en donorvolwassenen (die het misschien zelfs nog niet weten), is de kernboodschap eigenlijk voor iedereen bedoeld. Het is pas wanneer een samenleving grondig nadenkt over een beleid, dat verandering mogelijk is. In dit geval gaat het om anonieme donorconceptie.  Wist je dat de anonimiteit in Nederland al sinds 2004 afgeschaft werd? In de huidige tijd is anonimiteit sowieso een illusie. Dat deze nog gegarandeerd wordt aan ouders en donoren is lachwekkend naïef. Hoog tijd voor een paar kritische vragen dus…

Ken je iemand in je omgeving die donor (geweest) is? Was je het zelf misschien? Heb je ooit aan je partner gevraagd of hij/zij donor geweest is? Ben je op de hoogte van het feit dat iemand een donorkind is, maar weet het ‘kind’ in kwestie dit zelf niet? Heb je een anonieme donor gebruikt om je kinderwens in te vullen? Hoe sta je er zelf tegenover wanneer je alles in rekening brengt?

Als je wel eens met leugens geleefd hebt, kan je je zeker inleven. Je loopt soms op de tippen van je tenen omdat je voelt dat er iets niet klopt, maar je kan het niet benoemen. Je moet tien keer nadenken voor je iets zegt of je bent voortdurend bang dat er ‘iets’ zal uitkomen. Kan je er zeker van zijn dat jij of iemand anders zich niet zal verspreken? Eigenlijk wil jij toch diegene zijn die het gesprek zal voeren met die persoon die je zo liefhebt en beschermt?

“Secrets are like landmines, you know. They can go off at any time, but until they go off you’re sort of treading around them.” (Barry Stevens in Anonymous Father’s Day)

Wil je dat dan, voor altijd zo verder leven, wetende dat je de sleutel voor iemand anders “zijn” achterhoudt?  Ik kan je vertellen dat de impact van een ontploffing alleszins enorm is. Misschien is het beter de situatie samen te ontmijnen?

Je hoeft niet bang te zijn van wat ik vraag, het is niet veel. Enkel een beetje (of ja, veel) openheid. Praat met de mensen die je liefhebt, durf eens een van bovenstaande vragen te stellen. Het taboe dat er in de voorbije decennia rond  donorconceptie ontstaan is, is echt niet meer van deze tijd. Heb geen geheimen meer, steun elkaar in wat was en nog moet komen. Neem elkaar bij de hand en maak dit onderwerp bespreekbaar, nu en in de toekomst. Toon bereidheid om samen op zoek te gaan, want iedereen heeft recht op de waarheid.

Wees dus dapper en start een gesprek dat iets kan veranderen. Durf te vertellen aan je kind  (ook al is het al volwassen) dat het verwekt is door spermadonatie. Durf te vragen aan je ouder(s) hoe je op deze wereld gekomen bent. Durf te vertellen aan je vrouw en kinderen dat je spermadonor geweest bent en dat je kinderen mogelijks halfbroers of -zussen hebben rondlopen. Zo’n gesprek kan voor jezelf en anderen het verschil maken. 

In naam van velen, bedankt om deze brief te lezen en hem verder te verspreiden.

An

3 thoughts on “Open brief

  1. Dit onderwerp bespreekbaar maken betekent niet automatisch de keuze voor anoniem donorschap afschaffen! Wij hebben geen geheimen voor onze donorkinderen. Zij weten al sinds ze het min of meer konden begrijpen dat papa’s zaadjes kapot zijn en dat we dus zaadjes moesten gaan kopen van iemand anders. Wij zijn voor volledige openheid naar kinderen toe maar dat betekent niet dat zij ooit zullen weten van wie wij die zaadjes gekocht hebben…

    1. Ik hoop alleen maar dat u dan ruimte laat voor de gevoelens van uw kinderen, nu en in de toekomst. Ik huiver van “zaadjes kopen”. Ze hebben een andere biologische vader en kunnen dat als gemis ervaren, dat is volledig normaal, met hoeveel liefde ze ook omringd worden. Al zullen ze dit misschien nu nog niet zo uitdrukken, kan dit later wel zo uitdraaien. Als zij later willen weten wie hij was, kunnen ze dat zeker en vast via DNA onderzoek. Hierdoor bestaat er eigenlijk geen anonimiteit meer en de wet zal snel volgen. Als ze later willen weten, heeft dit ook helemaal niets met jullie gezin an sich te maken. De nieuwsgierigheid is normaal, praat hen dan zeker geen schuldgevoel aan dat ze toch zo gewenst zijn en liefde genoeg krijgen van jullie.

  2. Beste Dieter, jij beschrijft een schijn-openheid. Jij denkt geen geheimen te hebben voor je kinderen, maar door jouw acties ontneem je hen de mogelijkheid hun ware afstamming te kennen, iets waar veel mensen behoefte aan hebben. Overigens klopt je laatste zin gelukkig ook niet, want iedereen die dat wil zal kunnen uitvinden van wie zij biologisch afstammen. Je kinderen dragen de helft van het DNA van jullie donor en met die helft kunnen ze via testen en databanken naar hun verwekker op zoek gaan. Ik wens je veel succes en sterkte bij het proces dat mogelijk zal volgen als je kinderen niet accepteren dat ze niet mogen weten van wie ze afstammen.

Geef een reactie