Mail aan dokter B.

Geachte Dr. B.

Ik apprecieer echt dat U de tijd genomen heeft mijn e-mail te beantwoorden. Ik had ergens wel verwacht dat U me dit antwoord zou geven. Ik ben hier uiteraard al langer dan vandaag mee bezig met de steun van mijn ouders en van mijn huisarts. Van haar kreeg ik in het begin gelijkaardige antwoorden, al is ze er na verloop van tijd wel anders over gaan denken. Mijn ouders helpen mij ook waar ze maar kunnen en zullen ook het medische dossier opvragen.

Mijn zoektocht is begonnen naar aanleiding van een medische vraag van mijn kant omdat er in de familie van mijn man een erfelijke ziekte vastgesteld werd die absoluut niet bij mij zou mogen voorkomen opdat onze kinderen gezond ter wereld zouden komen. Ik betwist niet dat er geen lichamelijke en psychologische screening van de donoren plaatsvond, maar op alle erfelijke ziektes screenen lijkt me onhaalbaar in die tijd (en zelfs nu). Mijn concrete vraag die de zoektocht op gang bracht was met 1 uitgebreide bloedtest uiteraard beantwoord, maar toch bleef het in mijn hoofd spoken, zeker nadat bij mij de ziekte van Hashimoto vastgesteld werd. Mijn bloedgroep komt trouwens niet overeen met deze van mijn papa. Ik heb O, mijn mama B en mijn papa AB.

Ik ben zelf geschrokken van de intensiteit van het willen weten, want ik was inderdaad erg gewenst door mijn ouders, maar toch was het vijf jaar geleden erg moeilijk om mijn identiteit opnieuw te bepalen. Ik heb via Facebook en andere (inter)nationale websites sinds afgelopen jaar contact met tientallen andere donorvolwassenen en ik merk bij hen vaak dezelfde onrust die mij ook parten speelt. Mocht U de tijd vinden, kan ik U de documentaire Anonymous Father’s Day erg aanbevelen.

Mag ik U misschien nog vragen of er al andere donorkinderen uit uw praktijk contact hebben opgenomen? Ik besef ten volle dat U geen namen mag noemen, maar als er een (donor)nummer is dat mij met andere donorkinderen kan verbinden, zou ik dat graag kennen zodat als zij ook zouden zoeken we elkaar op die manier kunnen vinden. Uit gesprekken met vele volwassenen die uit donorconceptie geboren werden blijkt dat, naast het (eenmalig) contact leggen met de donor zelf, het vinden van halfbroers of –zussen een belangrijk deel van de zoektocht en het verwerkingsproces is. Bent U bijvoorbeeld bereid om de donor te contacteren en te vragen of hij in de loop der jaren van mening veranderd is wat betreft de anonimiteit en de mogelijkheid tot (eenmalig) contact of het uitwisselen van niet-identificeerbare gegevens? In Nederland zijn veel mannen die initieel anoniem gedoneerd hebben intussen anders over anonimiteit gaan denken nadat de wet er in 2004 gewijzigd werd en anoniem donorschap er verboden werd. Over deze en andere vragen, die los staan van de identiteit en namen, zou ik graag een persoonlijk gesprek met U hebben.

Met vriendelijke groeten en wederom bedankt voor Uw tijd.

An Peeters

30 januari 2017