55. Aan mijn zij

Gelukkig ben ik niet alleen op zoek. Mijn allergrootste lichtje staat al meer dan 10 jaar aan mijn zij. Hij heeft maar 1 blik van mij nodig om te weten hoe het met mij gaat (soms zelfs voor ik het zelf weet) en omgekeerd heb ik maar 1 blik van hem nodig om te weten […]

53. Ik ben niet jouw vijand

Dit wordt een moeilijke, maar ik schrijf hem toch omdat het altijd ergens (on)uitgesproken aanwezig is. Ik vertel een verhaal komende van een kant die decennialang onderbelicht gebleven is. Dat is vaak moeilijk en confronterend, zowel voor mij als voor zij die er zich tot op dit punt niet bewust van waren. Voor mij doet […]

50. Vraag en antwoord

Een tijdje geleden kreeg ik tijdens een discussie op Facebook een vraag en het heeft lang geduurd voor ik een antwoord wist te formuleren. Wat denk je dat [het weten] voor jou persoonlijk gaat veranderen?  Het antwoord op deze vraag is niet in 1-2-3 uit te leggen en er komen ook complexe gevoelens bij kijken die waarschijnlijk moeilijk te […]

48. Het was

Het eerste was een ochtendlijke knuffel op eenentwintig januari. Haar kaakje tegen de mijne, haar warme handje op mijn hart.  Het was Bach’s Air die mij de volgende dag plots vanuit het niets tot tranen toe bewoog. Het waren de rozijntjes uit mijn zondagse krentenbol die mij met een enorme smaakexplosie vijfentwintig jaar terug in de tijd […]

45. Vandaag

Vandaag deed ik iets wat zo hard buiten mijn comfortzone lag dat je de comfortzone al niet meer kon zien. Met een klein hartje begon ik aan de dag en zocht ik de juiste kleren uit. Uur na uur voelde ik mijn zelfvertrouwen groeien. Ik verzamelde de juiste woorden in mijn hoofd en een beetje […]

43. Donker

Waar zal ik beginnen? Ik schrijf er altijd een beetje om heen, rond de schaduw en de mist. Moet ik er eigenlijk één woord op plakken?

39. Verdwenen

Ik weet niet meer wanneer het precies gebeurd is. Ik denk dat het stilletjes aan doorheen de jaren afgebrokkeld is. Mijn gevoel, mijn vreugde, mijn enthousiasme, de lichtjes in mijn ogen. Het ging zo langzaam dat ik het zelf niet eens in de gaten had. Voelde ik te veel tegelijk, waardoor het voelen en registreren […]

34. Geduld

Het afgelopen jaar hoorde ik vaak dat ik geduld zou moeten hebben. Je wordt niet vanzelf beter als het al zo lang donker is. Je moet het tijd geven. Voor het grootste deel van de tijd slaag ik daar behoorlijk in, maar op sommige momenten raakt ook mijn geduld op. Ongeduldig verlang ik naar het moment […]

30. Helemaal niets

Ik kan met verstomming zitten kijken naar de vrouw die op een maandagochtend met een tijdschrift en een tasje koffie op haar bestelling in de broodjesbar wacht. Hoe heerlijk moet het zijn om je bijvoorbeeld ergens op je eentje met een boek of magazine te zetten en er dan ongestoord in te lezen zo lang […]

29. (On)zichtbaar

Gisteren werd ik op het einde van de dansles bij het afsluitende yogamoment overmand door emoties. Het was al enkele weken geleden dat ik er nog geraakt was en dus ook de confrontatie met de spiegel was aangegaan. Achteraf gezien was dat al een teken aan de wand. Ik was afgelopen maand erg bezig met mijn verhaal te verspreiden en […]

26. Ver(der)dwalen

Er zijn zo van die dagen dat mijn hart zwaar weegt zonder tastbare reden. Soms willen hoofd en hart niet meer hetzelfde en dan rest er niets anders dan verder te dwalen met de stroom van alledag. Onvermijdelijk stelt zich dan de vraag: Zal verder dwalen weer verdwalen worden of wordt het dit keer anders?

24. Over dat dubbele gevoel

Gisteren kwam Sinterklaas langs bij ons op school. Hij doet dat alle jaren. Kort samengevat gaat dat dan zo: de leerlingen zingen ‘s ochtends vroeg mooie liedjes, krijgen chocolade en een mandarijntje en volgen dan tot ‘s middags nog flink de les. Daarna spelen de leerkrachten toneel en doen ze wat zot op het podium […]

16. Herinneringen

Blijkt dat ik er niet veel heb. Als ik diep graaf, borrelen er wel een paar op, maar over het algemeen weigert mijn geheugen vaak dienst. Ik probeer soms terug te denken aan bepaalde momenten in mijn leven met de vraag hoe ik dingen beleefd heb en wat ik toen voelde. Telkens kom ik dan […]

14. Dankjewel

Ik weet niet hoeveel uren ik al op die stoel gezeten heb. Hoe vaak ik de dagen tot een volgende afspraak aftelde. Hoeveel e-mails ik haar geschreven heb op momenten dat de mist in mijn hoofd te dicht werd. Hoe vaak ik met een knoop in mijn maag in de wachtzaal zat, omdat ik op […]

13. Op zoek naar (h)erkenning

Ik ging nog eens door mijn oude fotoboeken die mama met veel liefde voor mij heeft samengesteld. Vroeger werd ik nooit graag geconfronteerd met foto’s van mezelf. Ik had evengoed in een fotoboek van een ander kindje kunnen bladeren. Zo vreemd kwam ik mezelf voor. Nu begin ik mezelf te zien. Een ontzettend gekke gewaarwording. De […]

12. Spiegel

Op maandagavond volg ik Nia. We dansen in een zaal met spiegel vooraan. Ik dans in het hoekje waar ik mezelf net niet in de spiegel kan zien. Ik kijk wel met veel bewondering naar al die andere mensen die dat (schijnbaar) zonder problemen kunnen en voel een verlangen om hetzelfde te doen. Ik zou ooit […]