72. Nacht

Er zijn nachten waarvan ik me niet eens herinner óf en hoe vaak ik wakker werd. Andere nachten gaan mijn ogen al vanaf drie uur quasi elk uur open. Ik besef dan maar amper dat ik wakker ben, maar toch weet ik maar al te goed dat als ik mijn ogen opnieuw sluit, ik opnieuw zal…Continue reading 72. Nacht

63. Adem

Mijn ogen dwaalden vaak af naar het ronde rode tapijt en ik voelde hoe onze verbinding, die we zo zorgvuldig hadden opgebouwd, stilletjes verbroken werd. Ze stond voor mijn glazen muur, terwijl ik net dacht dat die er tussen ons niet was. Het voelt soms alsof je tegen een muur botst. Maar elk teken van leven laat…Continue reading 63. Adem

50. Vraag en antwoord

Een tijdje geleden kreeg ik tijdens een discussie op Facebook een vraag en het heeft lang geduurd voor ik een antwoord wist te formuleren. Wat denk je dat [het weten] voor jou persoonlijk gaat veranderen?  Het antwoord op deze vraag is niet in 1-2-3 uit te leggen en er komen ook complexe gevoelens bij kijken die waarschijnlijk moeilijk te…Continue reading 50. Vraag en antwoord

48. Het was

Het eerste was een ochtendlijke knuffel op eenentwintig januari. Haar kaakje tegen de mijne, haar warme handje op mijn hart.  Het was Bach’s Air die mij de volgende dag plots vanuit het niets tot tranen toe bewoog. Het waren de rozijntjes uit mijn zondagse krentenbol die mij met een enorme smaakexplosie vijfentwintig jaar terug in de tijd…Continue reading 48. Het was

43. Donker

Waar zal ik beginnen? Ik schrijf er altijd een beetje om heen, rond de schaduw en de mist. Moet ik er eigenlijk één woord op plakken?

34. Geduld

Het afgelopen jaar hoorde ik vaak dat ik geduld zou moeten hebben. Je wordt niet vanzelf beter als het al zo lang donker is. Je moet het tijd geven. Voor het grootste deel van de tijd slaag ik daar behoorlijk in, maar op sommige momenten raakt ook mijn geduld op. Ongeduldig verlang ik naar het moment…Continue reading 34. Geduld

30. Helemaal niets

Ik kan met verstomming zitten kijken naar de vrouw die op een maandagochtend met een tijdschrift en een tasje koffie op haar bestelling in de broodjesbar wacht. Hoe heerlijk moet het zijn om je bijvoorbeeld ergens op je eentje met een boek of magazine te zetten en er dan ongestoord in te lezen zo lang…Continue reading 30. Helemaal niets

29. (On)zichtbaar

Gisteren werd ik op het einde van de dansles bij het afsluitende yogamoment overmand door emoties. Het was al enkele weken geleden dat ik er nog geraakt was en dus ook de confrontatie met de spiegel was aangegaan. Achteraf gezien was dat al een teken aan de wand. Ik was afgelopen maand erg bezig met mijn verhaal te verspreiden en…Continue reading 29. (On)zichtbaar

26. Ver(der)dwalen

Er zijn zo van die dagen dat mijn hart zwaar weegt zonder tastbare reden. Soms willen hoofd en hart niet meer hetzelfde en dan rest er niets anders dan verder te dwalen met de stroom van alledag. Onvermijdelijk stelt zich dan de vraag: Zal verder dwalen weer verdwalen worden of wordt het dit keer anders?