Ik was’m kwijt. De draad. Mijn schrijven (hier) viel stil, terwijl de wereld wel doorraast. Ik […]
Ik voel me een beetje jarig vandaag
In de ogen van anderen werd ik al op voorhand door jou verworpen nog voor ik het je zelf kon vragen.
'Hoe voelt het dan, je vader vinden?' Wel, een beetje zo...
Een eerste ontmoeting om nooit te vergeten.
'Hij klinkt zelfs zoals jij, An!', fluistert mijn vriendin vol ongeloof. Elke vezel in mijn lijf voelt dat dit klopt.
In afwachting van een antwoord zet ik mezelf schrap voor het worst-case scenario, maar ergens hoop ik ook dat zijn hart groot genoeg zal zijn om mijn mail te beantwoorden en dat hij voor mij uit de schaduw wil treden.
Op dit moment ben ik er 95% zeker van dat de man die mijn e-mailbericht zal open klikken mijn biologische vader is.