89. Verschil

Niet veel mensen merken het verschil tussen mijn licht en donker. Geen wonder, want geen enkele grens is zo dun. Naadloos en genadeloos loopt het in elkaar over. Van elk gevoel dat terug zou komen, verwachtte ik dat de kleuren ervan af zouden spatten. Nodeloos te zeggen dat dat uitbleef (en normaal is). Ik kwam terecht in […]

88. Het regent broers en zussen

Ik ben bijna dertig, maar kan eigenlijk elke dag grote of kleine zus worden van iemand die ik nog nooit heb ontmoet. Hoe bouw je een band op met iemand, die eigenlijk zo’n groot deel van je leven zou kunnen uitmaken, maar tot nu toe ontbrak?

76. Kind van een donor”kind”

Vlak voor de paasvakantie kreeg L. een brief mee naar huis om in te vullen voor het aankomende medisch onderzoek. Ik struikelde over de familievragen. Ik ben een perfectionist en zou het liefst van al de vragenlijst over haar (en mijn ) medische achtergrond volledig kunnen invullen. Het was de eerste keer dat ik er […]

75. Bedelen

Toen ik vanmorgen zat te bedenken wat ik nog zou kunnen doen om dokter B. te kunnen spreken, gingen er een miljoen een aantal dingen door mijn hoofd. Het is niet eerlijk hoe hard donorkinderen moeten bedelen om informatie,  moeten smeken om gehoord te worden en hoe vaak er een deur in ons gezicht wordt dichtgegooid. […]

74. Alsof-knoop

Soms zit er een knoop waar er lucht zou moeten zijn. Het voelt alsof er tien ton op mijn borstbeen drukt. Doorademen lukt maar moeilijk en ik snak naar adem. Al heel de vakantie stond ik ermee op en ging ik ermee slapen. Tegen de stroom in zwemmen vergt kracht en heel veel energie en terwijl ik […]

51. Wanneer het vertrouwen wint

Vandaag gebeurde er iets heel moois. Voor mij zaten 11 achttienjarigen. We babbelden voor de les echt zou beginnen nog even kort over dat fantástische leerkrachtenfeest en naar aanleiding van de klassenraden deelden ze hun twijfels over de studiekeuze en de invloed die dat zou hebben op het verdere leven. Plots voelde ik een spijt opkomen. […]

48. Het was

Het eerste was een ochtendlijke knuffel op eenentwintig januari. Haar kaakje tegen de mijne, haar warme handje op mijn hart.  Het was Bach’s Air die mij de volgende dag plots vanuit het niets tot tranen toe bewoog. Het waren de rozijntjes uit mijn zondagse krentenbol die mij met een enorme smaakexplosie vijfentwintig jaar terug in de tijd […]

46. Ik voel me…

Onze oudste dochter is langs de ene kant soms nogal een emotioneel springtuig, een temperamentvolle meid. Ze zoekt haar weg in die (nog) veel te grote wereld en botst soms op haar/onze grenzen waardoor ze ontploft. Langs de andere kant kan ze zich zo ontzettend smijten en oprecht genieten van de kleine dingen dat je er […]

39. Verdwenen

Ik weet niet meer wanneer het precies gebeurd is. Ik denk dat het stilletjes aan doorheen de jaren afgebrokkeld is. Mijn gevoel, mijn vreugde, mijn enthousiasme, de lichtjes in mijn ogen. Het ging zo langzaam dat ik het zelf niet eens in de gaten had. Voelde ik te veel tegelijk, waardoor het voelen en registreren […]

37. Zee

Zoals ik hier al zei, vind ik het moeilijk het jaar feestelijk af te sluiten.  Een paar weken terug fantaseerde ik over hoe ik oudjaar wilde doorbrengen. Ik zei toen al lachend tegen mijn man dat ik liefst van al met een kaars op het strand zou gaan zitten, ver weg van het feestgedruis. Diep in […]

34. Geduld

Het afgelopen jaar hoorde ik vaak dat ik geduld zou moeten hebben. Je wordt niet vanzelf beter als het al zo lang donker is. Je moet het tijd geven. Voor het grootste deel van de tijd slaag ik daar behoorlijk in, maar op sommige momenten raakt ook mijn geduld op. Ongeduldig verlang ik naar het moment […]

30. Helemaal niets

Ik kan met verstomming zitten kijken naar de vrouw die op een maandagochtend met een tijdschrift en een tasje koffie op haar bestelling in de broodjesbar wacht. Hoe heerlijk moet het zijn om je bijvoorbeeld ergens op je eentje met een boek of magazine te zetten en er dan ongestoord in te lezen zo lang […]

29. (On)zichtbaar

Gisteren werd ik op het einde van de dansles bij het afsluitende yogamoment overmand door emoties. Het was al enkele weken geleden dat ik er nog geraakt was en dus ook de confrontatie met de spiegel was aangegaan. Achteraf gezien was dat al een teken aan de wand. Ik was afgelopen maand erg bezig met mijn verhaal te verspreiden en […]

28. Haaienvin gezocht!

Vandaag werd er in Nederland (want hier in België gebeurt dat helaas niet al te vaak) een artikel gepubliceerd over donorvolwassenen Ester en Monique die eerlijk hun verhaal vertellen en opkomen voor hun rechten. Toegegeven, de titel is (zoals vaak bij het Algemeen Dagblad) te sensatiegericht en doet mijns inziens eigenlijk afbreuk aan de inhoud van het […]

26. Ver(der)dwalen

Er zijn zo van die dagen dat mijn hart zwaar weegt zonder tastbare reden. Soms willen hoofd en hart niet meer hetzelfde en dan rest er niets anders dan verder te dwalen met de stroom van alledag. Onvermijdelijk stelt zich dan de vraag: Zal verder dwalen weer verdwalen worden of wordt het dit keer anders?

24. Over dat dubbele gevoel

Gisteren kwam Sinterklaas langs bij ons op school. Hij doet dat alle jaren. Kort samengevat gaat dat dan zo: de leerlingen zingen ‘s ochtends vroeg mooie liedjes, krijgen chocolade en een mandarijntje en volgen dan tot ‘s middags nog flink de les. Daarna spelen de leerkrachten toneel en doen ze wat zot op het podium […]

21. Expecto Patronum

Ik was bijna 11 toen het eerste Harry Potter boek uitkwam. Achttien jaar later heb ik alle boeken minstens 3-4 keer gelezen. Als kind besef je nog niet hoeveel verschillende lagen er in dit verhaal zitten. Je leest een verhaal altijd hoe je het wil lezen en je haalt eruit wat je op dat moment […]