63. Adem

Mijn ogen dwaalden vaak af naar het ronde rode tapijt en ik voelde hoe onze verbinding, die we zo zorgvuldig hadden opgebouwd, stilletjes verbroken werd. Ze stond voor mijn glazen muur, terwijl ik net dacht dat die er tussen ons niet was. Het voelt soms alsof je tegen een muur botst. Maar elk teken van leven laat…Continue reading 63. Adem

62. Soms

Soms ontbreekt het me aan woorden. Ik zeg dan enkel: “Ik weet het niet?”. Wanhoop verstopt achter een vragende intonatie en een glimlach in de hoop dat iemand anders voor mij de lege vlekken kan invullen. Soms heb ik het gevoel dat ik mezelf niet ken en als een vreemde ronddool in mijn eigen lijf…Continue reading 62. Soms

48. Het was

Het eerste was een ochtendlijke knuffel op eenentwintig januari. Haar kaakje tegen de mijne, haar warme handje op mijn hart.  Het was Bach’s Air die mij de volgende dag plots vanuit het niets tot tranen toe bewoog. Het waren de rozijntjes uit mijn zondagse krentenbol die mij met een enorme smaakexplosie vijfentwintig jaar terug in de tijd…Continue reading 48. Het was

46. Ik voel me…

Onze oudste dochter is langs de ene kant soms nogal een emotioneel springtuig, een temperamentvolle meid. Ze zoekt haar weg in die (nog) veel te grote wereld en botst soms op haar/onze grenzen waardoor ze ontploft. Langs de andere kant kan ze zich zo ontzettend smijten en oprecht genieten van de kleine dingen dat je er…Continue reading 46. Ik voel me…

43. Donker

Waar zal ik beginnen? Ik schrijf er altijd een beetje om heen, rond de schaduw en de mist. Moet ik er eigenlijk één woord op plakken?

34. Geduld

Het afgelopen jaar hoorde ik vaak dat ik geduld zou moeten hebben. Je wordt niet vanzelf beter als het al zo lang donker is. Je moet het tijd geven. Voor het grootste deel van de tijd slaag ik daar behoorlijk in, maar op sommige momenten raakt ook mijn geduld op. Ongeduldig verlang ik naar het moment…Continue reading 34. Geduld

29. (On)zichtbaar

Gisteren werd ik op het einde van de dansles bij het afsluitende yogamoment overmand door emoties. Het was al enkele weken geleden dat ik er nog geraakt was en dus ook de confrontatie met de spiegel was aangegaan. Achteraf gezien was dat al een teken aan de wand. Ik was afgelopen maand erg bezig met mijn verhaal te verspreiden en…Continue reading 29. (On)zichtbaar

26. Ver(der)dwalen

Er zijn zo van die dagen dat mijn hart zwaar weegt zonder tastbare reden. Soms willen hoofd en hart niet meer hetzelfde en dan rest er niets anders dan verder te dwalen met de stroom van alledag. Onvermijdelijk stelt zich dan de vraag: Zal verder dwalen weer verdwalen worden of wordt het dit keer anders?

10. Grijs

Ik heb mijzelf altijd al een melancholische ziel gevonden. Dit vertaalde zich in de boeken die ik las, de muziek die ik beluisterde, de kunst die ik mooi vond en de teksten die ik schreef. Het hoorde bij mij. Ik kwam echter dit jaar (pas) tot het besef dat het grijze ook een schaduw werpt op mijn leven.…Continue reading 10. Grijs

6. Onzichtbaar

Als titel voor mijn blog nam ik aanvankelijk niet toevallig een citaat (“When I discover who I am I’ll be free”) uit het boek ‘Invisible Man‘ van Ralph Ellison. Ik herken namelijk veel van het “onzichtbaar voelen” waar de protagonist in dit boek ook mee kampt (ook al is de context volledig anders). Je wordt onzichtbaar als…Continue reading 6. Onzichtbaar