58. Wat ik dokter B. eigenlijk live wilde vragen

Aangezien dokter B. lijkt te denken dat ik iets ben wat zich in lucht zal oplossen als hij mij maar lang genoeg negeert, stel ik de vragen die ik hem eigenlijk in een persoonlijk gesprek wilde stellen maar in het openbaar.

  1. Ben ik nu echt het eerste donorkind dat (uiterst beleefd!) bij u aanklopte?
  2. Hoe denkt u nu over anonieme donatie?
  3. Hebt u tijdens uw gehele carrière aan de wensouders steeds de raad gegeven dat ze niets tegen hun kinderen moesten vertellen? Dacht u dan ook echt dat het nooit zou uitkomen?
  4. Wat was het profiel van de donor?
  5. Leek hij qua uiterlijk op mijn papa of mama?
  6. Hoe selecteerde u de donoren?
  7. Ronselde u ook (ex-mede)studenten of vrienden/kennissen als donor?
  8. Had u in ’87 al contacten met buitenlandse spermabanken of waren het allemaal Belgen?
  9. Had u een eigen bank/eigen donoren?
  10. Indien ja: werd het zaad naar andere ziekenhuizen verhandeld. Zo ja, dewelke?
  11. Bent u er zeker van dat het maximum van 6 vrouwen per donor nooit overschreden werd doordat hij (ook mogelijks zonder uw medeweten) eigenlijk ook in andere centra kon doneren?
  12. Gebruikte u per cyclus/bij 1 vrouw meerdere donoren?
  13. Gebruikte u ook spermacocktails zonder dat de wensouders hiervan op de hoogte waren?
  14. Waren donoren zich ervan bewust dat ze hun DNA en bepaalde karaktereigenschappen zouden doorgeven?  Of vertelde u hen dat het gewoon was zoals bloed doneren?  Waren er informatiebrochures die alle aspecten behandelden?
  15. Waarom wil u bij de donor niet polsen of hij nog steeds achter zijn anonimiteit staat. Mensen veranderen in hun leven wel eens van mening (cf. groot aantal – oorspronkelijk anonieme – donoren in de DNA-databank in Nederland). Ik hoop dat u dat ook nog mag ervaren, het verrijkt uw (en misschien wel meerdere) leven(s).
  16. Werkte u samen met een fertiliteitscentrum in Brussel of was het voor u een mooie bijverdienste in uw privépraktijk?  Golden in uw praktijk dezelfde regels en procedures?
  17. Het dossier dat mijn ouders u vroegen, mag uiteraard geanonimiseerd worden. Waarom wil u dan toch dit dossier van/over mijn ouders niet aan hen geven? Staat er iets in wat het daglicht niet zou mogen zien? Bestaat het überhaupt nog? Of hield u misschien niet bij welke donor u bij welke vrouw gebruikte?
  18. Kan u een inschatting geven van het aantal kinderen dat met “mijn” donor verwekt werd?
  19. Deed u misschien zelf soms een duit in het zakje?
  20. Beseft u nu niet dat door niet in te gaan op mijn verzoek tot een gesprek, u alleen maar de indruk geeft dat er iets te verbergen valt?

Kijk, twintig vragen over de gang van zaken. Het waren tenslotte de jaren 80 en met vruchtbaarheidsproblemen werd toen heel anders omgegaan dan vandaag de dag. Twintig vragen die ik u overigens ook nog steeds persoonlijk wil stellen. Jaja, onvoltooid tegenwoordige tijd, ik geef nog niet op hoor! Dat extra schepje doorzettingsvermogen heb ik misschien wel van mijn donor geërfd…

1 thought on “58. Wat ik dokter B. eigenlijk live wilde vragen

Geef een reactie