36. Lijk ik op jou?

Wanneer de ene zoektocht vastloopt, ga ik verder met de andere. Ik ben volop bezig met stamboomonderzoek en ondertussen dwaal ik ook rond in DNA-land. Ik besef daarbij maar al te goed dat ik nog veel bij te leren heb, maar terzelfder tijd vind ik het ook waanzinnig interessant! Het mag voor sommigen gek lijken dat ik me hier zo in vastbijt, maar ik doe het als afleiding en ergens is het ook wel de enige “wetenschappelijke” houvast die ik heb. Mijn DNA en mijn vastberadenheid, daar zal ik het mee moeten doen.

In Europa zijn nog niet zo veel mensen bezig met DNA-onderzoek, dus daarom gooi ik hier onderaan ook nog eens alle foto’s die al de revue passeerden nog eens op een hoopje. Wie sterk op mij lijkt, kan familie zijn, zonder het misschien zelf te weten. Ik ben zeker niet het enige donorkind dat op drukke plaatsen in de menigte zoekt naar een “bekend” gezicht. Het voelt gek dat ik zonder dat ik het weet vandaag in Antwerpen misschien een halfbroer of – zus gekruist ben of wie weet wel de donor.

Ik mocht in 2016 héél fijne donorvolwassenen ontmoeten die volledig vatten waar het schoentje wringt en ook dezelfde onrust ervaren. Voor 2017 wens ik hetzelfde, bloedverwant of niet :-). Het gevoel dat ons verbindt, zorgt er toch voor dat we allemaal een beetje familie zijn <3. Wie wil kan ook op Facebook mijn pagina volgen en zo ook op de hoogte blijven van klein en groot nieuws.

Geef een reactie